قبل از هر چیز  این روزو به النازٍ عزیزم که تو ایران دانشجو و دلم خیلی براش تنگ شده ٬تبریک می گم. من و الناز داریم مقدمات زندگی مشترکمون را فراهم می یاریم (اینم اون پست داغی که گفته بودم!!!)

بعدش روز دانشجو رو به همه دوستای خوبم تو ایران و اینجا تبریک می گم. خصوصا به امیر بابایی دوست عزیزم که همکار روزنامه نگارمٍ و دانشجوی حقوق و این روزا داره خودش رو واسه انتخابات شوراها که کاندیدا شده آماده می کنه! که امیدوارم موفق بشه!

روزهای دانشجو همیشه تو ایران حال و هوای دیگه ای داره. اما اینجا اصلن از این خبرا نیست! نه میتینگی٬ نه تجمعی٬ نه تحصنی٬ نه سخنرانی٬ نه بزن بزنی!!!

ایران که بودم با وجودی که دانشجو نبودم اما روزای دانشجو همیشه سرم شلوغ بود. چند تا میتینگ و همایش که دعوت می شدم و یا باید از طرف جبهه مشارکت کرمانشاه شرکت میکردم یا از طرف روزنامه تا گزارش تهیه کنم. اما حالا که دانشجو شدیم... 

فضای دانشجویی خارج از کشور حداقل اینجا با داخل کشور خیلی متفاوته. البته از بعضی جنبه ها اشتراکاتی وجود داره اما همون حداقل هایی که داخل کشور هست هم اینجا نیست. منظورم حساسیت های اجتماعیٍ.

اینجا درصد خیلی کمی از دانشجو های ایرانی درس می خونن( این نقطه اشتراکشه). اما نقطه تفاوتش اینکه به جای تراکت های سخنرانی و میتینگ های سیاسی اینجا تراکت پارتی و دیسکو می بینید! مثلن امروز با فردا قرار یه بیگ پارتی برگزار بشه که دی جی های ایرانی اینجا همه جمع می شن و می خوان یه چیزی مثل مسابقه برگزار کنن تا بهترین دی جی ایرانی انتخاب بشه! و البته حدودا ۴۰۰۰ تومن بلیط ورودی این پارتی ها میشه! تراکت های این دیسکو جای تراکت های روز دانشجو رو اینجا گرفته!

حالا تو این فضا خیلی سخته که بخوای از روز دانشجو٬ تاریخچش٬ حساسیت های اجتماعی و ... حرف بزنی!

البته من و چند نفر دیگه از دوستام که اینجا انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه های ارمنستان رو تاسیس کردیم خیلی هم بیکار ننشستیم.

 امروز از طرف انجمن یه تعداد تراکت به زبان فارسی و انگلیسی نوشتیم و به بردهای دانشگاه ها زدیم که حداقل دانشجوهای اینجا بفهمن که امروز تو ایران روز دانشجوٍ. البته یه شماره نشریه هم داریم در میاریم اما واسه امروز حاضر نشد! سعی می کنیم تا روز دوشنبه در بیاریم!