مدتی بود که می خواستم آخرین پست روزگاران رو بنویسم اما حس می کنم شب یلدا بهونه خوبی باشه برای پایان یه دفتر... یه دفتر مجازی!
این روزگاران هم مثل هر روزگاران دیگری به پایان رسید! اما خوب روزگاران ما هنوز ادامه داره...
اگه تو این مدت چیزی نوشتم که به کسی برخورد و یا ناراحتش کرده ازش عذر می خوام!
امیدوارم روزگاران شما همچنان پاینده باشه و شب یلدای خوبی هم داشته باشید!
یلداتون مبارک... خداحافظ 
قبل از هر چیز این روزو به النازٍ عزیزم
که تو ایران دانشجو و دلم خیلی براش تنگ شده 
٬تبریک می گم. من و الناز داریم مقدمات زندگی مشترکمون را فراهم می یاریم (اینم اون پست داغی که گفته بودم!!!)
بعدش روز دانشجو رو به همه دوستای خوبم تو ایران و اینجا تبریک می گم. خصوصا به امیر بابایی دوست عزیزم که همکار روزنامه نگارمٍ و دانشجوی حقوق و این روزا داره خودش رو واسه انتخابات شوراها که کاندیدا شده آماده می کنه! که امیدوارم موفق بشه! 
روزهای دانشجو همیشه تو ایران حال و هوای دیگه ای داره. اما اینجا اصلن از این خبرا نیست! نه میتینگی٬ نه تجمعی٬ نه تحصنی٬ نه سخنرانی٬ نه بزن بزنی!!!
ایران که بودم با وجودی که دانشجو نبودم اما روزای دانشجو همیشه سرم شلوغ بود. چند تا میتینگ و همایش که دعوت می شدم و یا باید از طرف جبهه مشارکت کرمانشاه شرکت میکردم یا از طرف روزنامه تا گزارش تهیه کنم. اما حالا که دانشجو شدیم...
فضای دانشجویی خارج از کشور حداقل اینجا با داخل کشور خیلی متفاوته. البته از بعضی جنبه ها اشتراکاتی وجود داره اما همون حداقل هایی که داخل کشور هست هم اینجا نیست. منظورم حساسیت های اجتماعیٍ.
اینجا درصد خیلی کمی از دانشجو های ایرانی درس می خونن( این نقطه اشتراکشه). اما نقطه تفاوتش اینکه به جای تراکت های سخنرانی و میتینگ های سیاسی اینجا تراکت پارتی و دیسکو می بینید! مثلن امروز با فردا قرار یه بیگ پارتی برگزار بشه که دی جی های ایرانی اینجا همه جمع می شن و می خوان یه چیزی مثل مسابقه برگزار کنن تا بهترین دی جی ایرانی انتخاب بشه! و البته حدودا ۴۰۰۰ تومن بلیط ورودی این پارتی ها میشه! تراکت های این دیسکو جای تراکت های روز دانشجو رو اینجا گرفته!
حالا تو این فضا خیلی سخته که بخوای از روز دانشجو٬ تاریخچش٬ حساسیت های اجتماعی و ... حرف بزنی!
البته من و چند نفر دیگه از دوستام که اینجا انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه های ارمنستان رو تاسیس کردیم خیلی هم بیکار ننشستیم.
امروز از طرف انجمن یه تعداد تراکت به زبان فارسی و انگلیسی نوشتیم و به بردهای دانشگاه ها زدیم که حداقل دانشجوهای اینجا بفهمن که امروز تو ایران روز دانشجوٍ. البته یه شماره نشریه هم داریم در میاریم اما واسه امروز حاضر نشد! سعی می کنیم تا روز دوشنبه در بیاریم!
از سال 74 كه كارت پخش مي كردم تا سال 84 كه دبير ستاد انتخاباتي دكتر معين بودم روزهايي زياد و پر خاطره اي دارم!
اما اون چيزي كه مهمه اينكه بخوايم يا نخوايم، دوست داشته باشيم يا نداشته باشيم، سياسي باشيم يا ضد سياست، طرفدار خاتمي باشيم يا احمدي نژاد ، عاشق باشيم با شكست خورده عشق، پول دار باشيم يا فقير، روشنفكر باشيم يا پوپوليست، سوسول باشيم يا جاهل، بي دين باشيم يا حزب الهي و... يه چيزي واسمون خيلي روشنه و اون اين كه توي ايران، توي همين كشوري كه داريم ( البته در حال حاضر داريد!!!) توش زندگي مي كنيم، انتخابات ها تاثير مستقيم تو زندگي شخصي حتي خصوصيمون داره!
فكر كنم منطقي كه هر آدمي با هر فكري بايد كاري كنه كه راحت تر بتونه تو اين ايران، زندگي كنه!
حالا اگه با اتفاقاتي كه ظرف اين يكسال و نيم انتخاب احمدي نژاد حال مي كنيد به كانديداهاي ليست حاميان دولت راي بديد، اگه هم فكر مي كنيد به صورت نسبي خاتمي بهتر بود، به ليست اصلاح طلبان راي بديد!
آخيش راحت شدم! خدايي نمي شد انتخابات باشه و هيچي نگم!!!
راستي حالا ديگه هم گاز داريم و هم بخاري و گرما... حالا ديگه با تي شرت روزگاران رو به روز ميكنم! ( اينم اون پست گرمي كه قولش رو داده بودم!!!)
یکی از این تجربه ها دونستن نعمت بزرگ قیمت انرژی تو ایرانه! چیزی که تا از ایران نیای بیرون قدرشو نمی دونی!
این روزا هوای ارمنستان کاملن سرد شده! اما ما چون گاز نداریم اینه که دمای داخل و بیرون خونمون تفاوت چندانی با هم نداره!
موقعه ایی که قرارداد این خونه رو می بستیم صاحبخونه گفت که تا اول پاییز گاز می کشم. بدون گاز اینجا هیچ خونه ای نمی صرفه چون برق اونقدر گرون هست که اگه بخواییم از وسایل گرمایشی برقی استفاده کنیم تقریبا نصف قیمت اجاره خونه باید پول برق بدیم.
اول پاییزی که ناتالیا قول داده بود٬ شده اول آبان. خونه لوله کشی گاز شده اما هنوز کنتر نصب نشده! ما هم اجاره این ماه رو ندادیم و گفتیم تا گاز وصل نشه از اجاره خبری نیست!
الان تو خونه ما از دهنمون بخار در میاد! حتی توی طول روز هم به خودمون پتو می پیچیم وای به حال شبا! موقع خواب هم با چند تا پتو و لحاف بازم نمی تونیم سردمون میشه! گرم ترین نقطه خونه در حال حاضر آشپزخونست که اونم شکر خدا فردا کپسول اجاق گازمونم تموم میشه!!!
اسم اتاقامون رو هم به اسم خیابونای یروان گذاشتیم چون یه لحاظ دما تفاوتی با اخیابونا نداره!
خلاصه دلتون واسه ما کباب بشه! اگه یه موقعه شنیدید ۷ نفر بر اثر سرما در ارمنستان مردن زیاد نگران نشید چون ۳درصد احتمال داره که ما هفت نفر نباشیم! در هر حال الان نیاز مند یاری سبزتان هستیم!!!
اما اینم خودش روزگاریه ها! سرما هم حال و هوای خودشو داره! هرچند این پست خیلی سرده اما منتظر باشید که تا چند روز دیگه یه پست خیلی داغ می خونید!
