خصوصن در خانه های دانشجویی و بالاخص در خارج از کشور!
چند روز پیش من و رضا صلح نامه بسیار مهمی رو به امضا رسوندیم که این حرکت تاریخی ما باعث ایجاد آرامش شد!
رضا معمولن دیر می خوابه! یعنی بیشتر از اینکه شبا بخوابه٬ روزا می خوابه! اما من بر عکس بیشتر از اینکه روزا بخوابم٬ شبا می خوابم!
انصافن تولید صوت اون هم از نوع مردم آزارانه همیشه می تونه یه سرگرمی مفرح باشه. خوب من و رضا هم آدمیم دیگه دل داریم... اما مشکل اونجا بود که موقعی که حس تولید صدای من گل می کرد رضا خواب بود و موقعی که اون حسدونش درد می گرفت من خواب بودم!
در نتیجه با کمتر از یک ثانیه فکر کردن می شه پی برد که یه جورایی خواب آروم و بی سر و صدا تو خونه ما یه چیزی تو مایه های کیمیا بود! این مساله دامن بقیه رو هم می گرفت!
هر چند که بیدار کردن رضا ساعت ۵-۴ بعد از ظهر با کوبیدن یه ملاقه به ته یه پارچ آب پلاستیکی همراه با داد زدن و همزمان جهش یک و نیم متری رضا از خواب و دیدن قیافه برق گرفتش تفریح بسیار بسیار لذت بخش و مفرحی بود اما راستش به حمله مغول وار رضا و ایادی جنایتکارش ( بهداد و مهرداد) ساعت ۳ نصفه شب که تو خواب نازی اصلن نمی ارزید!
این شد که صلح نامه ای زیر به امضا طرفین رسید:
هرکس از ساعت ۳ الی ۷ بعد از ظهر و از ساعت ۱۲ شب تا ۷ صبح سر و صدا کند خر است!
